|
|
|
در روز شونصد بار به یه کلمه فکر میکنم. آخرش هم میدونم که هر گز اون کلمه رو نخواهم گفت.
به هزار نوع مختلف بش نگاه میکنم و باز هم هیچ جوابی نمیگیرم. بعضی اوقات فکر میکنم فقط یه لونه کوچیکه، برای فرار از چیزی که باش بزرگ شدم، فرهنگ ایرانی. ولی با همه اینهابه هر نوعی که بش نگاه میکنم، هیچ دلیلی برای توش بودن پیدا نمیکنم. هدف!!!
خیلی چیز مزخرفیه این هدف!
پذیرفتن اینکه بعضی چیزها قریضی هستند و بدون هیچ هدفی و اینکه بعضی چیزها هدفشون، لحظه هست برای ما آدمها مثل پذیرفتن این میمونه که ما، انسانها، ضعیفیم.
Posted by persian girl at August 30, 2003 12:53 AM
| TrackBack
Post a comment
Comments